ستون آخر- احسان محمدی - پسرها در جویبار معمولاً با دوبنده کشتی به دنیا می‌آیند که این دیار به یک معدن طلای کشتی در جهان تبدیل شده است اما محمدجواد حسین‌نژاد راه دیگری رفت. او فوتبالیست شد. از شهروند جویبار به پدیده ساوه و بعد در اصفهان، ستاره شد.

هافبکی که درون زمین هم خیلی شبیه بقیه نبود. در حالیکه در عصر تیکی‌تاکا، هافبک‌ها تشویق می‌شوند که بدون مکث توپ را بایک بغل پا به نزدیک‌ترین بازیکن پاس بدهند، او هر وقت لازم دید دریبل زد، حرکات نمایشی انجام داد و فوتبال را زیباتر کرد.

 فقط چند بازی کافی بود تا همه با یک هافبک خلاق خلاق آشنا شوند. دید بالا، مهارت در بازی با توپ و سرعت تصمیم‌گیری خیلی زود او را به یک پدیده تبدیل کرد و لژیونر شد. محمدجواد در روسیه هم فرصت پیدا کرد تا کماکان موثر باشد و حالا در تیم ملی هم یک گزینه است. او نه فقط برای تیم بزرگسالان بازی کرد بلکه در تیم ملی امید رسماً میدان‌دار شد.

 محمدجواد حسین‌نژاد یکی از بازیکنان نسل جدید است که دیگر از زمین خاکی نمی‌آیند، آنها محصول مدارس فوتبال یا زمین‌های چمن مصنوعی هستند که در دل آکادمی‌ها و زیر نظر مربیان پرورش یافته‌اند اما «بسته‌بندی» نشده‌اند.

مقصودم آن است که مهارت‌های ذاتی تکنیکی‌شان در خدمت «تاکتیک» سلاخی نشده است. به او امیدواریم. پسر خوش استایلی که اگر درون و بیرون زمین «تصمیمات درست» بگیرد حتماً می‌تواند برای سالها فوتبال ملی را در میانه زمین زیباتر و دلرباتر کند.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال